Karlar düşer…

snow

ABD’de aralık ayı tatil havasında geçer. 1 Aralık’tan 31 Aralık’a dek her gün ABC family kanalı Noel filmleri yayınlar, ailenin bir araya gelmesine ve beraber vakit geçirilmesine pek önem verilir, öyle bir algı yaratılır ki sanki her yerde insanlar mutlu mutlu sıcak çikolatalar içmekte ve birbirine hediye almaktadırlar. ABD’de aralık ayında çalışabilmek büyük irade ister!

Ben de bu ayı biraz tatil ilan ettim kendimce. Çünkü çok yoruldum. 2014 bünyemi fena yıprattı. Biraz kendime gelmek, instagram kızları gibi sıcak kahve ve battaniye ile kitabıma gömüldüğüm günler geçirmek istiyorum. Biraz da bloga vakit ayırmak var aklımda, yazma işini çok boşladım. Yazmadan olmaz. İnsan kayıt tutmadıkça unutuyor… Unutulan anılar hiç yaşanmamış da sayılabilirler halbuki, öyle değil mi?

Bloguma kar yağıyor… Mutlu ediyor bu görüntü beni. Kışı sevmem ama karı severim. Çocukluğumda ne çok kar yağardı küçük şehrimize. İlk kar anım, 6 yaşında, lojmanların önündeki tarlada kara bata çıka babamla kardan adam yapışımız… Sonra biraz daha büyüktüm, kar yağıp okul tatil olmuştu bir gün; bunu da ilk dersin sonunda ilan etmişlerdi. Servis-mervis hak getire. Arkadaşım Arzu ile birlikte okuldan lojmanlara kadar yürümüştük. Karlara bata çıka. Siyah bir çizmem vardı, 30 numara. Uçlarından su almıştı. Eve gelince ayaklarımı sıcacık kalorifere dayamıştım. Ayaklarım karıncalanmıştı, yine de güzel bir duyguydu. Ne uzun gelmişti bana o yol o gün. Ama bu sene, (kısacık birkaç gün geçirdiğim 16 sene öncesini saymazsak) tam 21 sene aradan sonra çocukluğumun geçtiği şehri ziyaret edince fark ettim ki aslında o uzun dediğim yol bugün her gün yürüdüğüm yoldan daha kısaymış meğer. Evimizin önündeki tarla uçsuz bucaksız gelirdi, mesire yeri de öyle. Oysa bu kez her biri yetişkin gözlerime miniminnacık göründü. Çocukluk tuhaf bir dünya gerçekten…

İşte böyle. Bu yazı ısınma yazısı olsun. İlk günden abartmayalım. Ve toplamda aralık ayında 10 yazı yazmak boynumun borcu olsun. Asti’nin geçenlerde kendi çapında başlattığı yazma maratonuna bir selam çakalım buradan. Hiç yorum bırakamadım ama inan bana okudum o yazılarını Asti’cim🙂 Benim yazı maratonuma katılmak isteyen olursa da beklerim, maksat bloglara biraz can gelsin (okuyun, yazın, bloglara can verin! çakma sloganımı da patlatırım bööle, hüloğğğ!)

Hadi bakalım, siftahımız bereketli olsun😉

About hikaruivy

a big fan of shoujo animes/jdramas/kdramas loves to eat, write, read and watch!
Bu yazı Genel, kişisel içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s